Η εμφάνιση του Ολυμπιακού στην Λισσαβώνα ήταν αυτή που έπρεπε. Μπλόκαρε με τρέξιμο και κατοχή της μπάλλας το παιχνίδι της Μπενφίκα. Την βραχυκύκλωσε. Την εκνεύρισε και της μετέφερε την πίεση του αποτελέσματος. Είχε την σωστή προσέγγιση τακτικά. Και στην επίθεση επιβεβαίωσε τις αρετές του. Ο Μίτσελ αυτή την φορά και "διάβασε" σωστά τον αγώνα (προτιμώντας να θυσιάσει τον Σαβιόλα για να έχει μέσα τον Τσόρι, που θα μπορούσε να κρατήσει μπάλλα, αλλά και να βγάλει τις πάσες, προς τους Βάις και Μήτρογλου), αφού η παρουσία του Φουστέρ σε τέτοιες αναμετρήσεις είναι α-πα-ραί-τη-τη! Άλλωστε από την πίεση του Ισπανού προέκυψαν οι καλύτερες καταστάσεις για τον Ολυμπιακό.
Το γκολ ήταν μια στιγμή ποδοσφαιρικής έμπνευσης του Μήτρογλου, με την γρήγορη σκέψη και εκτέλεση στο τακουνάκι για τον Τσόρι. Από εκεί και πέρα ήταν "εύκολο" για τον τεχνίτη Αργεντινό, να τελειώσει την φάση.
Ο Ισπανός κόουτς όμως αντέδρασε και με σωστές κινήσεις, στην λασπομαχία του β μέρους. Σε σωστό χρόνο όλες οι αλλαγές του, με παίκτες που θα ανταποκρίνονταν στο απαιτητικό τεραίν. Διατήρησε πάντα την κατοχή της ομάδας του κοντά στο 50%, υπηρετώντας πιστά το αρχικό αγωνιστικό πλάνο. Και ας ήταν για 25 λεπτά, πλήρως ακατάλληλος ο αγωνιστικός χώρος, για το επίπεδο του Τσάμπιονς Ληγκ.
Προδόθηκε σε μια φάση, από τον πολυτιμότερο παίκτη της ομάδας, τον Ρομπέρτο. Μια λάθος εκτίμηση, που μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε γκολκίπερ. Τι να πεις όμως σε αυτό το παιδί, που μέχρι εκείνο το σημείο έχει κάνει εκπληκτικά παιχνίδια στην διοργάνωση. Ακόμη και κόντρα στην Μπενφίκα, ήταν αυτός που σταμάτησε το φάουλ του Καρντόζο στο ξεκίνημα του 90λεπτου, με πολύ δύσκολη απόκρουση (αν γινόταν εκεί το 1-0, θα ήταν διαφορετικός όλος ο αγώνας). Έτσι όμως είναι το ποδόσφαιρο. Ο "βασιλιάς". Όπως στις Βρυξέλλες ήρθαν τα γκολ κόντρα στην ροή, τώρα ο καλύτερος σαφέστατα Ολυμπιακός, μένει με πικρή γεύση.
Το σημαντικό όμως στην οικονομία του ομίλου, είναι ότι ο Ολυμπιακός έχει την τύχη στα πόδια του: δύο τρίποντα με Μπενφίκα και Αντερλεχτ στο Καραϊσκάκης και άφησε τους "αετούς" μετά να ψάχνουν νίκη επί της Παρι...
Το γκολ ήταν μια στιγμή ποδοσφαιρικής έμπνευσης του Μήτρογλου, με την γρήγορη σκέψη και εκτέλεση στο τακουνάκι για τον Τσόρι. Από εκεί και πέρα ήταν "εύκολο" για τον τεχνίτη Αργεντινό, να τελειώσει την φάση.
Ο Ισπανός κόουτς όμως αντέδρασε και με σωστές κινήσεις, στην λασπομαχία του β μέρους. Σε σωστό χρόνο όλες οι αλλαγές του, με παίκτες που θα ανταποκρίνονταν στο απαιτητικό τεραίν. Διατήρησε πάντα την κατοχή της ομάδας του κοντά στο 50%, υπηρετώντας πιστά το αρχικό αγωνιστικό πλάνο. Και ας ήταν για 25 λεπτά, πλήρως ακατάλληλος ο αγωνιστικός χώρος, για το επίπεδο του Τσάμπιονς Ληγκ.
Προδόθηκε σε μια φάση, από τον πολυτιμότερο παίκτη της ομάδας, τον Ρομπέρτο. Μια λάθος εκτίμηση, που μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε γκολκίπερ. Τι να πεις όμως σε αυτό το παιδί, που μέχρι εκείνο το σημείο έχει κάνει εκπληκτικά παιχνίδια στην διοργάνωση. Ακόμη και κόντρα στην Μπενφίκα, ήταν αυτός που σταμάτησε το φάουλ του Καρντόζο στο ξεκίνημα του 90λεπτου, με πολύ δύσκολη απόκρουση (αν γινόταν εκεί το 1-0, θα ήταν διαφορετικός όλος ο αγώνας). Έτσι όμως είναι το ποδόσφαιρο. Ο "βασιλιάς". Όπως στις Βρυξέλλες ήρθαν τα γκολ κόντρα στην ροή, τώρα ο καλύτερος σαφέστατα Ολυμπιακός, μένει με πικρή γεύση.
Το σημαντικό όμως στην οικονομία του ομίλου, είναι ότι ο Ολυμπιακός έχει την τύχη στα πόδια του: δύο τρίποντα με Μπενφίκα και Αντερλεχτ στο Καραϊσκάκης και άφησε τους "αετούς" μετά να ψάχνουν νίκη επί της Παρι...
Πηγή: www.pamesports.gr
0 comments:
Post a Comment